امروز : سه شنبه, 25 مهر 1396

یاران چه غریبانه، رفتند از این خانه

 ﻋﮑﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﯽ ﻭ ﯾﮏ ﺳﺎﻝ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﯾﺎﻓﺖ!

عكاس اين مجموعه تكان دهنده علي فريدوني است كه وقتي از موضوع مطلع ميشود، تمام شب را در راه می رود تا اول صبح خود را به اين صحنه برساند . متاسفانه تنها يك عكس از مجموعه فعلا انتشار يافته است.

اما موضوع چه بود؟
‏« ﺷﺐ ﻋﻤﻠﯿﺎﺕ ﺭﻣﻀﺎﻥ؛ محور پاسگاه زید (۲۷ تیر ۱۳۶۱) نیمه‌شب یکشنبه ۲۷ تیرماه، گردان های در گیر در مرحله دوم عملیات رمضان به دلیل گذشت زمان و نزدیک شدن صبح، ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﻣﯿﻦ، ﺯﻣﯿﻦ ﮔﯿﺮ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ.  از تعدای از نیروهای داوطلب می خواهند که از میدان مین پیش رو سریع تر گذر کرده و معبری برای عبوردیگر رزمندگان باز کنند. ﺍﺯ ۱۵۰ ﻧﻔﺮ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ، ۲۰ ﻧﻔﺮ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ تا ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺘﻦ ﺍﺯ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﻣﯿﻦ، ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﺒﻮﺭ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺎﺯ ﺷﻮﺩ. ﺑﯿﺴﺖ ﻧﻔﺮ، ﻧﻮﺑﺘﯽ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﻏﻠﺖ ﻣﯽ ﺯﻧند ﺗﺎ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﺯ ﺷﻮﺩ.

“ﺍﯾﻦ ﻋﮑﺲ؛ ﺻﺒﺢ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ ﺍﺳﺖ”

این عکس در نهایت سکوت فریاد می زند و می گوید:
ﺍﯾﻨﻬﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻋﮑﺲ، ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺁﺭﺍﻡ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﻭ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ، ﺳﺮ ﺑﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ؛
ﻧﻪ ﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ ﻧﺎﻡ؛
ﻧﻪ ﭼﻮﺏ ﺗﮑﻔﯿﺮ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺯﺩﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ ﻣﻨﺘﯽ ﺑﺮ ﮐﺴﯽ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ؛
ﺟﺰ ﺁﻧﮑﻪ مرگ با عزت را بر زندگی با ذلت ترجیح دادند تا ایران بماند تا اسلام و قران بماند تا آرمان های انقلاب حفظ شود.

و ما ماندیم. اما بعد از رفتن شان سخت تنها شدیم، همه حرفهایمان رنگ و بوی دلتنگی به خود گرفت،ای فرشته های خفته بر میدان مین، ای خدایان شجاعت و عشق،  این درد فراق را تنها می توانیم به آسمان در دل شب بگوییم و در میان ستاره ها به جستجوی شما بر خیزیم، این روزها از هجر فراغ شما،تنها می توانیم دلتنگی هایمان را به چهار دیواری گلزار شهدا بگوییم، بعد از رفتن شما چقدر زخم زبان شنیدیم،زخم ها تنها در دلمان باز شد، چه زود بسیجی گمنام شد ، مگر شما جاده ی زندگی شان را هموار نکردید، معبرهای آتشین را به جان نخریدید، تا مدلهای بیشمار بی ام و و بنز و پرادو در شهر جولان دهند و در ویلاهای کنار دریاشان با سگانشان رژه مرگ بروند، چه زود فراموشتان کردند، هنوز سخت است باور کنیم هشت سال دفاع مقدس به سخره گرفته می شود، چقدر دوست داریم بر آن خاکی که خفته اید سجده کنیم و عشق را در دانه های داغ شن های محور زید جستجو کنیم...

ﯾﺎﺩﺷﺎﻥ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﺎﻭﺩﺍﻥ ..

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

حدیث هفته

 امام علی علیه السلام :

 يَسيرُ الدنيا خيرٌ من كثيرِها، و بُلغَتُها أجدَرُ مِن هلكَتِها؛

  اندكِ دنيا، بهتر است از بسيار آن و آنچه به قدر كفايت باشد، شايسته ‏تر است از آن مقدار كه به نابودى آدمى انجامد.

  غرر الحكم، ح10993